محیط کاربری
تبلیغات
آخرین مطالب
آرشیو
فروردين 1390 فروردين 1391 فروردين 1392 فروردين 1393 فروردين 1394 فروردين 1395 فروردين 1396 فروردين 1397 ارديبهشت 1390 ارديبهشت 1391 ارديبهشت 1392 ارديبهشت 1393 ارديبهشت 1394 ارديبهشت 1395 ارديبهشت 1396 ارديبهشت 1397 خرداد 1390 خرداد 1391 خرداد 1392 خرداد 1393 خرداد 1394 خرداد 1395 خرداد 1396 خرداد 1397 تير 1390 تير 1391 تير 1392 تير 1393 تير 1394 تير 1395 تير 1396 تير 1397 مرداد 1390 مرداد 1391 مرداد 1393 مرداد 1394 مرداد 1395 مرداد 1396 مرداد 1397 شهريور 1390 شهريور 1391 شهريور 1392 شهريور 1393 شهريور 1394 شهريور 1395 شهريور 1396 شهريور 1397 مهر 1390 مهر 1391 مهر 1392 مهر 1393 مهر 1394 مهر 1395 مهر 1396 مهر 1397 آبان 1390 آبان 1391 آبان 1392 آبان 1393 آبان 1394 آبان 1395 آبان 1396 آبان 1397 آذر 1390 آذر 1391 آذر 1392 آذر 1393 آذر 1394 آذر 1395 آذر 1396 آذر 1397 دي 1390 دي 1391 دي 1392 دي 1393 دي 1394 دي 1395 دي 1396 بهمن 1390 بهمن 1391 بهمن 1392 بهمن 1393 بهمن 1394 بهمن 1395 بهمن 1396 اسفند 1389 اسفند 1390 اسفند 1391 اسفند 1392 اسفند 1393 اسفند 1394 اسفند 1395 اسفند 1396
اخبار سایت
انتقادات و پیشنهادات

تبلیغات متنی

جهت شرکت در برنامه های کوهنوردی :

 با شماره تلفن روابط عمومی گروه

09354707364

تماس حاصل فرمایید.


 

 

گروه کوهنوردی پرسون

 

 

"" Parsoon ""



ده ترکمن 93.12.1

برنامه : ده ترکمن 93.12.1
 

لیدر و راهنما : استاد تاجبخش
سرپرست : محمد
عکاس : محمد
همنوردان : 11 نفر


گزارش : محمد

برنامه ده ترکمن

 

سر كوه بلند آهوی خسته 
 شكسته دست و پا ، غمگین نشسته 
 شكست دست و پا درد است ، اما 
 نه چون درد دلش كز غم شكسته

امروز روز دیگری است؛ ده ترکمن، دیدار با آهوها ... مدت هاست که منتظر بودم که گروه پرسون مجدد این برنامه را برگزار کند. پیشتر که قسمتم نشده بود.

6.45 صبح در پای پارک سرخه حصار پیاده شدیم و در همین ابتدای راه ابری, پانچوها برتن کردیم. بوی باران می آید. بوی بهار. حس غریب ذوق و دلتنگی. شعر اخوان در سرم می پیچد:

سر كوه بلند ابر است و باران 
 زمین غرق گل و سبزه ی بهاران 
 گل و سبزه ی بهاران خاك و خشت است 

برای آن كه دور افتد ز یاران

 

پانچوی رنگی رنگی... اونم به این قشنگی...

 

 

میگم این سنگ, دل تنگ داشته یا این درخت, سرسنگ... چه همتی چه غیرتی.

جدال زنده با مرده است انگار.

 

 

آتش و دودی برپا کردیم. پانچوهای خیس را آویزان کردیم. در کنار آتش، گرم و خشک شدیم از سرد و تری هوا.

یکی از همنوردان نازنین از سفر مشهد و زیارت امام رضا سوغات آورده بود: نخودچی و کشمش و سوهان کنجدی و نقل و ... کمی سرماخوردگی. زیارت قبول همنورد!

 

 

                 

 

 

چنان پیچ و در پیچ در رکاب استاد، چپ و راست رفتیم و فراز و فرود کردیم که یاد مجنون افتادیم در دل صحرا، که سرگردان در پی لیلی می دوید!

روی تپه های ده ترکمن پر از تک درختهای بی پناه بود. بی پناه تر از اون درختا گنجشکای نازنینی که روی اونها آپارتمان سازی کرده بودند.

رو یال تپه ها داشتیم میرفتیم که یک گله آهو دیدیم. همین که دیدند که دسته ای از دشمنان به آنها نزدیک میشوند در پاییندست یال، درست سمت چپمان, به فاصله ایستادند و استتار کردند. حق و انصاف که همرنگ طبیعت شده بود جماعتشان. اما خوب, ما هرچه باشد انسانیم. خطرناکترین موجود روی زمین. نزدیک تر شدیم. دیدند که نه واقعن شوخی نداریم. رم کردند.

هرچه گفتیم آخر ما کوهنوردیم. دوستدار طبیعت. آزارمان فقط به خودمان میرسد که بجای مسیر افقی, عمودی میرویم باز هم گوششان بدهکار نبود. دسته ای سمت راست یال دویدند, دسته ای سمت چپ. ناگهان یکی از آهوان از دسته سمت راست جداشد و رفت به میان دسته سمت چپ و همه گله را براه راست هدایت کرد و همگی با هم سراسیمه به پایین دره تاختند.

عکساش کو؟ عکاس که با موبایل محترم یکی از دوستان عکاسی میگرد عکسها را گرفت اما مثل اینکه عکسهای آهوها هم از دست ویروسها گریختند. در عوض نقاشی صادقخان هدایت را میگذارم. از تصویرهای در ذهنم در کوه.  سمت چپ اثر مشهور آهوی تنهاست و زیر نقاشی سمت راست نوشته:

آهوی کوهی در کوه چگونه دودا               او ندارد یار بی یار چگونه رودا

                                                                       

                                                                        

 

باران دیگر بند آمده و هوا باز شده است. کنار چشمه برای صرف ناهار مینشینیم و آتشی برپا میکنیم. چای آتشی را که نوشیدیم یکساعتی هم دور آتش نشستیم و گفتیم و خندیدیم و خاطرات تلخ و شیرین شنیدیم و دلگیر شدیم و باز به صفای طبیعت گفتیم و خندیدیم.

تپه های اینجا از نخجیرگاههای زمان قاجار بوده ست. دوستان خاطراتشان را از آداب ناصری تعریف کردند و ما هم باور کردیم و باز خندیدیم!

 

                 

 

از مسیر دیگری برگشتیم. به سمت در پایینی پارک سرخه حصار. ساعت چهار بعد از ظهر. پای مینی بوس. نسبت به این مینی بوس هم حس خوبی دارم. حس میکنم که اون هم با ما متخصص ترابری کوهستان شده. چرخات بچرخه پیرمرد!

برنامه دیگر به پایان رسید. خاطراتی خوش ثبت شد.

راستی...همنوردان به قدری منظم بودن که سرپرست خودش را جریمه کرد!


  دیدگاه شما : [0] نظر   رای به مطلب :

تگ ها : ده ترکمن سرخه حصار پرسون کوهنوردی گروه کوهنوردی گروه کوهنوردی پرسون بچه های نازی آباد


موضوع : آرشیو گزارشات برنامه ها -
تعداد بازدید : 3553 بار
ارسال شده در دوشنبه 18 اسفند 1393 - 06:49



دسته بندی
نظر سنجی

   این سایت را چگونه ارزیابی می نمایید؟


       

  1. بسیار عالی
  2. عالی
  3. خوب
  4. متوسط
  5. ضعیف

        

لینکستان
تبلیغات
اوقات شرعی
آمار
افراد آنلاين : 6
امروز : 89
ديروز : 447
اين هفته : 1262
اين ماه : 5162
امسال : 125459
کل بازديد : 450017
کل مطالب : 368
تگهای مطالب
آب و هوا


وب سایت رسمی گروه کوهنوردی پرسون
این وبسایت توسط سایت ساز مهر نسخه 2 محصولی از شرکت نگاه روشن پارس ایجاد شده است